Η Βιβλιοθηκη του Quetzalcoatl

Backup

2009-10-02T17:26:00.000+03:00

Files... http://www.mediafire.com/?ctmqzdld1cz http://www.mediafire.com/?dbmgmv39jz1 Τα έβαλα εδώ για δική μου χρήση. Δεν χρειάζεται να τα κατεβάσετε. Ευχαριστώ.

2009-05-24T18:31:00.001+03:00

Καποτε ηταν μια μηχανη...

2009-05-21T12:34:00.000+03:00

Κάποτε ήταν μια μηχανή, μία απλή μηχανή.Είχε κουμπιά, μοχλούς, οθόνες, κάμερες.Αυτή η μηχανή ήταν σαν τις υπόλοιπες μηχανές,μέσα στο δωμάτιο που ήταν γεμάτο μηχανές.Όλες διαφορετικές, μα όλες ίδιες.Οι μηχανές ανταλάσσαν πληροφορίες,αυτό κάνανε όλη την ώρα,αυτός ήταν ο σκοπός της ζωής τους.Όμως αυτή η μηχανή ήταν ελλατωματική.Κάποια στιγμή, κανείς δεν ξέρει γιατί,ο προγραμματισμός της χάλασεκαι

Μονοπάτια

2008-11-15T17:12:00.000+02:00

“Αυτός που κρατάει σπαθιά έχει δύο μονοπάτια μπροστά του: Αυτό του πολεμιστή και αυτό του δολοφόνου.”

Μία απάντηση

2008-10-23T23:33:00.003+03:00

Στο κείμενο, ένας φίλος μιλάει για κάποιες σκέψεις του.Υποστηρίζει οτι οι άνθρωποι είναι αχάριστοι και οτί ενώ ο ίδιος έχει δώσει πολλά, το έκανε σε κάποιους που δέν το άξιζαν.Κατ' αρχάς θέλω να ξεκαθαρίσω την θέση μου, γιατί υπάρχουν πολλοί κακοήθεις: ΔΕΝ έχω προσβληθεί απο τα λόγια του, μιάς και είμαι πολύ καλός του φίλος (μπορείτε να το διαπιστώσετε ρωτώντας τον) και ίσως ο μοναδικός που πάντα

Μαύρη Σιδερένια Φυλακή

2007-11-19T18:34:00.000+02:00

Αν διαβάζεις αυτά, τότε υπάρχει η Τλιανκούσα γλώσσα και έξω από το Σπίτι.Σε παρακαλώ, όπου και να είσαι, μην πετάξεις αυτό το γράμμα. Διάβασε όλες τις γραμμές και τα φύλλα σε αυτό το μπουκάλι και αν δεν ενδιαφέρεσαι, δώσε τα σε άλλους εκεί. ΜΗΝ τα πετάξεις.Σε παρακαλώ…Είμαστε εδώ. Είμαστε άνθρωποι.Και στην περίπτωση που μιλάμε και διαβάζουμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν δίνουμε την ίδια σημασία στις

Σκότος και Καπνός

2007-11-13T14:06:00.000+02:00

Γκρίζες μάζες ατμού ξεπήδαγαν απο ένα σημείο που δέν ήταν ορατό. Σκοτάδι με υλική υπόσταση τριγυρνούσε ανάμεσα στους πήδακες. Η ορατότητα ήταν ελάχιστη, ίσως μερικά εκατοστά. Παντού διάχυτη η μυρωδιά του ξύλου που καιγόταν και μίας μυρωδιάς άγνωστης, που η καλύτερη περιγραφή της ήταν η λέξη "νύχτα". Ο θάνατος ήταν λές και αχνοφαινόταν μέσα στις στήλες καπνού και το έρπον σκοτάδι.Ξαφνικά, φώτα

Σειρά Διηγημάτων 1, Μέρος Πρώτο: Η Δημιουργεία

2007-10-30T14:49:00.000+02:00

Την κοίταξα κατάματα. "Λέω την αλήθεια. Είμαι μάγισσα" έλεγε η κοπέλα που στεκόταν μπροστά μου.Ήταν ψηλή, στο ύψος μου. Φορούσε μαύρη κοντή φούστα με μαύρο καλσόν και απλά κόκκινα all star παπούτσια. Απο πάνω φορούσε μία κοντομάνικη μπλούζα στο χρώμα της φωτιάς, ταιριάζοντας την με τα παπούτσια της. Είχε μακριά κατάμαυρα μαλιά και μεγάλα πράσινα μάτια. Πολλά αγόρια την είχαν 'ερωτευτεί', εγώ όμως

Ο Σκοτεινός Χάρτης

2007-10-23T23:56:00.000+03:00

Αυτό προέκειψε μία βροχερή σχολική ημέρα.

Mage the Awakening, Μέρος Πέμπτο: Τα Χαλάσματα

2007-10-21T18:45:00.000+03:00

Το μέρος ήταν όπως στην φωτογραφία.Κάποτε, ένα ορθογωνικό κτήσμα στεκόταν περήφανο, κίωνες και γλυπτά στόλιζαν την πρόσωψή του, η σκεπή του στιριζόταν απο περίτεχνες μαρμάρινες κολώνες, σκαλιά με ανάγλυφες παραστάσεις οδηγούσαν τα βήματα μέσα στο κτήσμα. Κάποτε. Τώρα το μόνο που έμενε να θυμίζει αυτές τις ένδοξες εποχές ήταν τοίχοι ύψους ενός μέτρου, απο σκονισμένο μάρμαρο, σκαλιά με βρώμικα και

Mage the Awakening, Μέρος Τέταρτο: Νέο Ξεκίνημα

2007-10-19T15:15:00.000+03:00

"Π-Πώς το έκανες αυτό;..." έκανε ξαφνιασμένη η Εκάτη.Είχε περάσει ένα βράδυ απο την μέρα που μάθανε για τον θάνατο της Αντιγόνης ο Μάριος και η Εκάτη. Το προηγούμενο βράδυ είχαν δοκιμάσει να αποκαλύψουν ποιοί ήταν οι υπαίτειοι για τον θάνατο της, πρώτα με το να δούν τί είχε σημβεί την στιγμή του θανάτου της και έπειτα με το να εντοπίσουν στον χώρο. Χάρη στις ικανότητες της Εκάτης να χειρήζεται

Mage the Awakening, Μέρος Τρίτο: Ο Εντοπισμός

2007-10-16T23:41:00.000+03:00

{αυτό το κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στον A.C.F.S. διότι εκείνος με παρακίνησε να το γράψω σήμερα}{προειδοποίηση: μπορεί να σας τρομάξει σε μερικά μέρη (ναι, σε εσένα πάει, φιλαράκι!)}"Και γιατί ακριβώς το φέρνεις εδώ, στο συμβούλιο; Αυτό είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να συζητηθεί προσωπικά με την Μέντορα της κοπέλας" είπε ψυχρά ο Ιεράρχης. Δέν είχε σοκαριστεί καθόλου; αναρωτήθηκε ο Μάριος. Δέν

Mage the Awakening, Μέρος Δεύτερο: Ο Θάνατος

2007-10-16T21:06:00.000+03:00

{αφιερωμένο στην Ειρήνη, θερμές ευχαριστίες στον A.C.F.S. που με έβγαλε απο το αδειέξοδό}Μόλις χτές είχε Αφυπνιστεί. Μόλις χτές είχε μπεί στον κόσμο των Μάγων. Μόλις χτές, έχοντας ξαναγεννηθεί, έφερε το όνομα Τιτλακάκουαν που σήμαινε "Είμαστε οι Δούλοι Του", το όνομα του Αζτέκικου θεού των Ξορκιστών, ένα ακόμα όνομα του μεγάλου θεού εκείνου του λαού, του Τεζκατλιπόκα. Μόλις χτές είχε πάρει το (

Mage the Awakening, Μέρος Πρώτο: Η Αφύπνηση

2007-10-14T20:01:00.000+03:00

{μα το Χάος... Σας παρακαλώ, συγχωρέστε την έλλειψη φαντασίας όσον αφορά το όνομα του χαρακτήρα πρίν την Αφήπνηση.. Δέν μπορούσα να σκευτώ κάτι καλύτερο... :'( }Δέν ήταν ιδιαίτερα αργά, παρόλα αυτά δέν υπήρχε ψυχή στον δρόμο. Ίσως βέβαια να έφταιγε και το γεγονός οτι η περιοχή δέν είχε την καλύτερη φήμη... Όπως και να είχε, τον νέο δέν τον ένοιαζε, ήξερε να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Αυτό το

Διήγημα: Η Μαγική Αντιπαράθεση

2007-10-03T00:40:00.000+03:00

{αφιερωμένο}Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό. Λίγα γινόντουσαν ορατά απο το φώς που χυνόταν μέσα απο το τετράγωνο που αιωρούταν ένα μέτρο πάνω απο το έδαφος. Το τετράγωνο έδειχνε τώρα την εικόνα ενός έφηβου, γύρω στα δεκαεπτά, με μακριά μελαχρινά σπαστά μαλιά και μαύρο πουκάμισο, μέσα σε ένα δωμάτιο. Το δωμάτιο δέν φαινόταν όλο, αλλά δέν έπρεπε να ήταν ιδιαίτερα μεγάλο. Στον τοίχο μπροστά ήταν ένα

Διήγημα: Κέντο

2007-09-30T17:13:00.000+03:00

Ο νέος κοίταξε το παιδάκι μπροστά του και χαμογέλασε. Άν και δέν ήταν πιά παιδάκι, έπρεπε να το παραδεχτεί. Ο νέος καθόταν μέσα στο δωμάτιο με το ξύλινο πάτωμα και τις σειρώμενες πόρτες. Ήταν ένα κλασσικό αρχαϊκού στύλ Ιαπωνικό δωμάτιο. Ο νέος καθόταν λίγο πιό μακριά απο τα παιδιά που παίζανε με τα σινάι τους μπροστά του. Δεξιά του βρισκόταν ένας νέος περίπου στην ίδια ηλικία με τον ίδιο,

Διήγημα: Η Αφύπνηση

2007-09-27T17:50:00.000+03:00

Κοίταξε το σκοτάδι μπροστά του. Αρκετά είχε αργήσει, δέν είχε πια περιθόρια αναβολής. Έπρεπε να επιλέξει.Ήξερε οτι ήταν αργά πια για να παρατήσει το οτιδήποτε ήταν πέρα απο αυτο που λέγανε "κανονικό". Το βάθος σκέψης και οι ικανότητες ανάλυσης και κατανόησης που είχε πάρει απο αυτό είχαν γίνει πυρήνας της ύπαρξής του. Δέν υπήρχε χωρίς αυτά. Αν τα εγκατέλειπε, θα ήταν σάν τους άλλους πάλι, χωρίς

Εικόνες

2007-09-26T17:44:00.000+03:00

Δηστυχώς οι εικόνες δέν χωράγανε... Οπότε, δείτε τις εδώ:Πρώτη, ΔεύτερηΕίναι πολύ ωραίες...

2007-09-26T17:32:00.000+03:00

Είναι φορές που ανησυχώ άν η χαρά μου θα φύγει τόσο γρήγορα όσο ήρθε.Μετά θυμάμαι οτι ότι είναι να γίνει, θα γίνει, και την απολαμβάνω! :DΑφιερωμένο,

2007-09-26T17:23:00.001+03:00

:)<3

Διήγημα: Η Μοναχική Περιπλάνηση

2007-09-26T16:36:00.000+03:00

Μία φιγούρα άρχιζε να αποκτά υλική μορφή. Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό και ο μόνος ήχος που ακουγόταν ήταν ένας ανεμυστήρας. Η φιγούρα φαινόταν μέτρια σε ύψος, χωρίς ιδιαίτερα σωματικά χαρακτηριστικά, αφού ήταν καλυμμένη με έναν μαύρο μανδύα με κουκούλα. Είχε γυρίσει απο μία επίσκεψη, και ήταν κουρασμένος. Χωρίς να ανάψει κάποιο φώς, γδύθηκε και ξάπλωσε σε ένα κρεβάτι δίπλα του.Περπατούσε στον

Διήγημα: Ο Μάγος των Ίσκιων

2007-09-25T17:03:00.000+03:00

Περπατούσε στον χωμάτινο δρόμο. Ήταν σκοτεινά, μερικές ώρες πριν τα μεσάνυχτα. Αλλα αυτό δέν τον πείραζε. Προτειμούσε να ταξιδεύει νύκτα, όταν υπήρχαν περισσότερες σκιές.Ταξίδευε προς τα Βαθιά Νερά, μία απο τις μεγαλύτερες πόλεις του Φαερούν. Ταξίδευε μόνος, παρόλο που κυκλοφορούσαν τόσες φήμες για κλέφτες στους δρόμους. Ήταν δύσκολος καιρός για το Φαερούν. Στα βόρεια μένοταν ένας πόλεμος μεταξύ

Νομίζω, ένα χαϊκού

2007-09-24T13:11:00.000+03:00

Let your Love fill youLet your Darkness devour youLet yourself ReturnΌταν λέω Darkness δέν εννοώ σκοτάδι = κακό, btw.

Διήγημα: Η Εισβολή

2007-09-24T01:50:00.000+03:00

Το ένοιωσε. Διέκοψε την συζήτηση που είχε με την αστρική φιγούρα του οδηγού του και έστειλε το πνεύμα του στο υλικό πεδίο, πίσω στο σώμα του, ακολουθόντας την περίεργη αίσθηση που είχε καταλήξει να γνωρίζει αρκετά καλά. Αυτή η μπόχα μόνο ένα πράγμα σήμαινε. Αλλα δέν μπορούσε να το πιστέψει, δέν γινόταν να είχαν έρθει εδώ, στην Αθήνα. Έπρεπε να δεί τι τρέχει.Περπατούσε προς την πλατεία νοιώθοντας

Διήγημα: Η Πύλη

2007-09-21T16:05:00.000+03:00

Κοίταξε τον τοίχο. Είχε κάνει χώρο στον διάδρομο του σπιτιού του ωστε τίποτα να μήν είναι μπροστά απο τον τοίχο, δίπλα απο την πόρτα του μπάνιου. Εκεί ήταν το μοναδικό μέρος του σπιτιού του οπού ο τοίχος είχε κατάληλο ύψος και πλάτος για να χωρέσει μία Πύλη. Χαμογέλασε και έφερε στο μυαλό του το τί ακριβώς θα έκανε.Επιτέλους, σκεύτηκε. Επιτέλους θα έκανε την υπόσχεση του σε αυτήν

Διήγημα: Ο Μάγος της Γειτονιάς

2007-09-18T00:50:00.000+03:00

Κοίταξε τριγύρω προσεκτικά. Ωστε αυτό ήταν το σπίτι που λέγαν οτι ήταν στοιχειομένο. Αποφάσισε οτι - σχεδόν - είχαν δίκιο.Το σπίτι δέν ήταν πολύ παλιό, αλλά δέν ήταν προσεγμένο. Ήταν μονοκατοικία, με μία αυλή τριγύρω. Και ήταν σε έναν απο τους πιό πολυσύχναστους δρόμους της Ν. Σμύρνης. Δεν υπήρχε απορία πάνω στο πόσο γρήγορα δημιουργήθηκαν αυτές οι φήμες."Μήν πάς εκεί, φίλε. Δέν υπάρχει λόγος να

Ο Άνθρωπος

2007-09-11T19:45:00.000+03:00

Εκείνος περπατάει ανάμεσα απο τους πιθήκους.Οι πίθηκοι τον κοιτάνε, μένουν έκθαμβοι.Εκείνος δέν είναι πολύ διαφορετικός τους.Απλά περπατάει στα δύο πόδια,και έχει λίγο μεγαλύτερο εγκέφαλο.Οι πίθηκοι δέν τον καταλαβαίνουν,αλλά τον θαυμάζουν.Οι πίθηκοι βλέπουν κάτι που τους είναι ξένο,εκστασιάζονται, χειροκροτούν.Τον δέχονται σαν θεό τους.Ο άνθρωπος κοιτάει.Δέν είναι πολύ διαφορετικός,ούτε απο

Ένα Βίδεο από το ΕσύΣωλήνας

2007-09-11T18:24:00.000+03:00

Ένα εκπληκτικό βίδεο που βρήκε ένας φίλος στο ΕσύΣωλήνας. Πραγματικά είναι επικό!!

Η Μαγεία, Μέρος Τρίτο: Η Δεύτερη Δοκιμή

2007-09-11T15:00:00.000+03:00

Περπατούσαμε στον σκοτεινό δρόμο. Ο Ρέιβεν προπορευόταν λίγο απο εμένα, στα δεξιά μου, ενώ ο Τζάκ ήταν στα αριστερά μου, κοντά. Ήταν αρκετά αργά, για τα λογικά δεδομένα, περίπου δέκα το βράδυ. Είχαμε αποφασίσει να ξαναδοκιμάζαμε, αν και μόνο εγώ και ο Ρέιβεν, μιάς και ο Τζάκ ούτε είχε όρεξη, ούτε ήταν στην καλύτερη δυνατή διάθεση.- Χτές δοκίμασα μόνος μου, του είπα.Ο Ρέιβεν με κοίταξε φευγαλέα

Πρώτη Μέρα στο σχολείο...

2007-09-11T14:13:00.000+03:00

Τελείωσε, λοιπόν... Αφού ο τραγόπαπας μας είχε στημένους, 200 έφηβους και έφηβες για μισή ώρα, μέσα στην ζέστη, αφού μας ανέβασαν στα κελιά που λένε τάξεις, αφού μετά μας κατέβασαν στο "αμφιθέατρο" για να μας τα πρήξουν με την συμπεριφορά μας κλπες βλακίες, επιτέλους μας άφησαν ελεύθερους...Αλλά αύριο, πάλι, 8:15 κανονικά...Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που δεν θα με πείραζε καθόλου να μην πάω

Καλημέρα...

2007-09-11T07:50:00.001+03:00

Και νά 'με, μπροστά απο τον υπολογιστή μου, μία ώρα και δέκα λεπτά πρίν την, πρακτικά, πρώτη μέρα στο σχολείο... Μιάς και το έφερε η κουβέντα, δεν μου έλειψε καθόλου το πρωινό ξύπνημα... Δέν έχω δυσκολία να ξυπνώ νωρίς, απλά προτιμώ να ξυπνώ στις 11:00 απ' ότι στις 7:00...Λοιπόν, δεν έχω άλλη επιλογή απο το να φάω κάτι και να περιμένω τον Γαβριήλο για να πάμε στο σχολείο...

Σήμερα, τελευταία μέρα...

2007-09-10T19:22:00.000+03:00

Όλη η Νεολαία σήμερα γιορτάζει... Ή, για να το θέσω καλύτερα, πενθεί... Πρακτικά, σήμερα είναι η τελευταία μέρα ελευθερίας... Αύριο ξεκινάνε τα... σχολεία, τρόπος του λέγειν.Διότι αρχίδια μαθαίνουμε εκεί, σε αυτόν τον οίκο της άγνοιας... Οι περισσότεροι καθηγητές μας είναι καθηκητες, και η ποιότητα των βιβλίων, κρίνοντας απο τα περσυνά, είναι χαμηλότερη και απο την ποιότητα της ελληνικής

Η Μαγεία, Μέρος Δεύτερο: Η Μοναχική Μάχη

2007-09-10T17:19:00.000+03:00

Κοίταξα την οθόνη του υπολογιστή μου. Στο προσκήνιο ήταν ένα παράθυρο συνομηλίας του msn με τον Τζάκ. Τον ρώταγα αν είχε όρεξη σήμερα για να επαναλάβουμε το πείραμα."den kserw... den exw poly oreksh shmera..." απάντησε με τα κλασσικά του γκρίκλης.Έστειλα μύνημα στον Ρέιβεν, ρωτόντας τον πού είναι. Είχε βγεί με μία φίλη, και ρώταγε αν υπήρχε πρόβλημα να έρθει μόλις την πάει σπίτι. Του είπα οτι δέν

Η Μαγεία, Μέρος Πρώτο: Η Πρώτη Δοκιμή

2007-09-10T15:39:00.000+03:00

Έβλεπα τον κύκλο...Μπροστά μου, ζωγραφισμένος πάνω σε ένα σκούρο μπλέ πανί, βρησκόταν ο κύκλος επίκλησης. Σήκωσα ελαφρά το κεφάλι μου για να αντικρήσω τους... συνεργάτες μου. Ίσια μπροστά μου, στην ανατολική πλευρά του δωματίου μου, βρησκόταν ο Ρέιβεν, ο άγγελος-ιερέας. Ή μάλλον, ο άνθρωπος με ψυχή αγγέλου που ήθελε να γίνει μάγος-ιερέας... Στα αριστερά μου, στην βόρια πλευρά του δωματίου και