Μαύρη Σιδερένια Φυλακή

Αν διαβάζεις αυτά, τότε υπάρχει η Τλιανκούσα γλώσσα και έξω από το Σπίτι.
Σε παρακαλώ, όπου και να είσαι, μην πετάξεις αυτό το γράμμα. Διάβασε όλες τις γραμμές και τα φύλλα σε αυτό το μπουκάλι και αν δεν ενδιαφέρεσαι, δώσε τα σε άλλους εκεί. ΜΗΝ τα πετάξεις.
Σε παρακαλώ…

Είμαστε εδώ. Είμαστε άνθρωποι.
Και στην περίπτωση που μιλάμε και διαβάζουμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν δίνουμε την ίδια σημασία στις λέξεις, θα σου εξηγήσω.
«Άνθρωπος» αποκαλούμε εμάς. Είμαστε ροζ, κίτρινοι, και μαύροι, απ’ ότι έχω δει μέχρι στιγμής, και έχουμε δύο κάτω άκρα με πέντε μικρότερες κοντές διακλαδώσεις στο τέλος που τα λέμε πόδια και μας βοηθούν στο περπάτημα, και δύο πάνω άκρα με πέντε πάλι, ελαφρώς μεγαλύτερες διακλαδώσεις στο τέλος, που αποκαλούμε χέρια και με αυτά μεταφέρουμε την τροφή στο στόμα και κάνουμε λοιπές άλλες δουλειές.
Στο πάνω μέρος του σώματός μας βρίσκεται ένα οβάλ ή στρογγυλό άκρο, που ονομάζουμε κεφάλι. Στο κεφάλι έχουμε επτά τρύπες, δύο από τις οποίες είναι φραγμένες με δύο σφαίρες λευκές με ένα κύκλο χρώματος, που μας επιτρέπουν να βλέπουμε, και τις λέμε μάτια. Αυτά βρίσκονται στο κέντρο του κεφαλιού. Από κάτω, δύο ακόμα από τις τρύπες, προφυλάσσονται από ένα τριγωνικό κομμάτι σάρκας και μας επιτρέπουν να αναπνέουμε. Αυτό το λέμε μύτη. Από κάτω, στο κάτω μέρος του κεφαλιού, έχουμε μία ακόμα μεγάλη τρύπα, το στόμα, από το οποίο τρώμε. Αυτό έχει γύρω-γύρω ένα κομμάτι πιο σκούρας ή ανοικτόχρωμης σάρκας, τα χείλη. Μέσα είναι τμήματα λευκής ύλης, που τα χρησιμοποιούμε για να μασάμε, τα δόντια.
Αριστερά και δεξιά από τα μάτια, σε διαμετρικές μεταξύ τους θέσεις, είναι τα αυτιά, δύο ακόμα τρύπες για να ακούμε. Αυτές έχουν γύρω ένα πτερύγιο που βοηθά να συλλαμβάνουμε τους ήχους.
Στο κάτω μέρος του κορμού μας υπάρχουν δύο ακόμα όργανα. Το είδος μας έχει δύο φύλλα, ένα αρσενικό και ένα θηλυκό. Τα αρσενικά έχουν ένα μακρύ όγκο κρέατος με δύο μικρότερα και ευαίσθητα σφαιρίδια και τα θηλυκά έχουν μία τρύπα που προστατεύεται από δύο χείλη, όμοια με αυτά του στόματος. Αυτά τα όργανα χρησιμεύουν στην αναπαραγωγή μας και στην έξοδο άχρηστων υγρών.
Από πίσω, προστατευμένη σε δύο τμήματα σφαιρικού κρέατος βρίσκεται μία τρύπα από την οποία διώχνουμε τις άχρηστες υλικές ουσίες που προσλαμβάνουμε.
Δεν τοποθετούμε κάτι πάνω μας, δεν χρειάζεται στο Σπίτι.
Συνήθως φτάνουμε τις είκοσι-δύο χιλιάδες εναλλαγές φωτός και σκιάς σε ζωή.

Το εδώ είναι το Σπίτι. Το Σπίτι έχει Δωμάτια οπού μένουν περίπου είκοσι άνθρωποι, όλοι γνωστοί μεταξύ τους. Δεν μπορούμε να φύγουμε από το Δωμάτιό μας ή από το Σπίτι, αλλά βλέπουμε τι γίνεται στα άλλα Δωμάτια. Αυτά χωρίζονται μεταξύ τους με κάγκελα, κάθετες στήλες υλικού, φτιαγμένα από μαύρο μέταλλο, ένα κρύο πράγμα με γεύση που θυμίζει αυτή του αίματος.
Τα Δωμάτιά μας περιέχουν οτιδήποτε είναι απαραίτητο για την συντήρησή μας, δοχεία για να βάζουμε τα άχρηστα υγρά και τις άχρηστες ύλες, και μαλακά σημεία για την ανάπαυσή μας.
Δεν ψάχνουμε για τροφή, συνήθως έρχεται μόνη της. Αν και εγώ βλέπω αυτούς που την φέρνου, θολά, σαν μαύρες φιγούρες. Οι φίλοι μου λένε ότι είμαι τρελός.
Το φως που έχουμε μπαίνει από την οροφή του Σπιτιού. Δεν βλέπουμε από πού ακριβώς, μόνο την αντανάκλασή του στους τοίχους. Κάποιοι ποιο άξιοι από εμάς ζούνε σε πιο ψηλά δωμάτια και βλέπουν άμεσα την Πηγή. Δεν υπάρχει πάντα φως. Για να μην ενοχλούμαστε στις περιόδους ανάπαυσής μας, η Πηγή κρύβεται κάθε περίπου πενήντα-οκτώ χιλιάδες χτύπους της καρδιάς μας, ένα σύστημα μέτρησης χρόνου μέσα στο σώμα μας.

Στην ηλικία των πέντε χιλιάδων ακριβώς εναλλαγών φωτός-σκοταδιού, εμφανίζεται στα όνειρά μας κάποιος από τους θεούς. Εκείνος μας δίνει το όνομά του και απαιτεί προσευχές, ένα είδος συλλογής λέξεων χωρίς νόημα σε εμάς. Σαν αντάλλαγμα Εκείνος θα μας επιτρέψει να ζούμε και να τρεφόμαστε μέσα στο Σπίτι, που υποστηρίζει ότι του ανήκει.
Μην το πεις σε κάποιον, γιατί είναι παράνομο, αλλά εγώ δεν προσεύχομαι ούτε πιστεύω ότι ο θεός που μου εμφανίστηκε, ο Καλτότ, κάνει πράγματι όλα αυτά. Δεν έχω προσευχηθεί εδώ και πολλές εναλλαγές και ακόμα ζω και τρέφομαι. Αλλά σε παρακαλώ, ξένε, μην το πεις σε κανέναν.

Το Σπίτι χωρίζεται σε επίπεδα, σε ορόφους οπού βρίσκονται τα Δωμάτια. Στο δικό μου επίπεδο, χαμηλότερο από αυτό που είναι ορατή η Πηγή, υπάρχουν σαράντα Δωμάτια. Τα επίπεδα είναι κυκλικά και στο κέντρο υπάρχει μία τρύπα με μέγεθος όσο ένα Δωμάτιο. Από εκεί έρχεται αέρας και φως.

Το φαγητό δεν με χορταίνει και το νερό δεν με ξεδιψάει. Και λέω μόνο «με» γιατί στους άλλους φαίνεται να αρέσει εδώ. Μερικοί περνάνε πολύ καλά, εγώ όμως θυμάμαι.
Θυμάμαι την εποχή που δεν ήμουν εδώ. Είμαι μικρός, μόλις έξι χιλιάδων εναλλαγών, αλλά δεν γεννήθηκα εδώ. Όλοι οι φίλοι μου στο επίπεδό μου έχουν γεννηθεί εδώ, στο Σπίτι.
Θυμάμαι θολές εικόνες πράσινου χρώματος, και ενός ήρεμου γαλάζιου. Θυμάμαι μία ακαθόριστη αίσθηση ελευθερίας και γαλήνης. Εδώ το μόνο που υπάρχει είναι το μαύρο του μετάλλου, το ροζ των σωμάτων, το γκρίζο του φωτός.
Το μόνο αίσθημα είναι αυτό της απόγνωσης και της ανυπαρξίας…
Αλλά οι φίλοι μου με λένε τρελό και ότι δεν πρέπει να έχω αυτά τα αισθήματα. Λένε ότι είναι αφύσικο, ότι δεν κάνει. Μου λένε να προσευχηθώ στο θεό και θα φύγουν, και πράγματι όταν το κάνω ξεχνάω την διάθεση μου να φύγω. Αλλά τώρα δεν το κάνω πιά.
Βρήκα μία τρύπα στον τοίχο.

Από εκεί σου έστειλα αυτό το γράμμα. Τα χαρτιά τα βρήκα πεσμένα στο Δωμάτιο μίας φίλης μου και μου τα έδωσε.

Αύριο θα την κλείσουν γιατί οι φίλοι μου λένε ότι μπαίνει κρύο και ενοχλούνται.

ΣΩΣΕ ΜΑΣ! ΕΣΥ ΑΠΟ ΕΞΩ, ΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ.

ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕ ΘΕΕ, ΕΛΑ!

Με λένε 21041991, αλλά κάποτε είχα όνομα.
Οι αριθμοί είναι γραμμένοι στο στήθος μου σε δύο γραμμές.

Δεν χρειάζεται να σώσεις εμένα, σώσε όλους τους άλλους.

ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΥΜΑ!
ΞΕΝΕ, ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ!
ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ!

Αλλά μπορεί οι φίλοι μου να έχουν δίκιο και απλά να είμαι τρελός.

ΒΡΕΣ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ
ΚΑΙ ΒΓΑΛΕ ΜΑΣ ΕΞ