Η Μαγεία, Μέρος Τρίτο: Η Δεύτερη Δοκιμή

Περπατούσαμε στον σκοτεινό δρόμο. Ο Ρέιβεν προπορευόταν λίγο απο εμένα, στα δεξιά μου, ενώ ο Τζάκ ήταν στα αριστερά μου, κοντά. Ήταν αρκετά αργά, για τα λογικά δεδομένα, περίπου δέκα το βράδυ. Είχαμε αποφασίσει να ξαναδοκιμάζαμε, αν και μόνο εγώ και ο Ρέιβεν, μιάς και ο Τζάκ ούτε είχε όρεξη, ούτε ήταν στην καλύτερη δυνατή διάθεση.

- Χτές δοκίμασα μόνος μου, του είπα.
Ο Ρέιβεν με κοίταξε φευγαλέα στα μάτια πρωτού ξαναστρέψει το βλέμμα αφηριμένα στα βιβλία πάνω στο γραφείο μου, ενώ μου κούνησε το χέρι σαν να με έδερνε.
- Χε, γέλασα. Ακριβώς η αντίδραση που περίμενα. Η αδερφή σου Ίριδα, πρόσθεσα, αντέδρασε πολύ πιο... ζωντανά;
Με κοίταξε ξανά και είπε οτι και η δική της αντίδραση ήταν η αναμενόμενη.
- Και λοιπόν; Τί έγινε; ρώτησε αμέσως μετά.
- Θα με έβλεπες έτσι αν είχα πετήχει; τον ρώτησα, και συμφώνησε.

Είχαμε απλώσει τον κύκλο, πάλι, μόνο που αυτήν την φορά ήμασταν δύο. Ο Ρέιβεν καθόταν εκεί που καθόταν και την προηγούμενη φορα, απέναντι μου, ενώ εγώ είχα καθήσει ελαφρά πιο προς τα αριστερά, προς τα εκεί που θα ήταν ο Τζακ άν ήταν μαζί μας.
- Λοιπόν, τί κάνουμε τώρα; ρωτησε ο Ρέιβεν αφού βολευτίκαμε και ηρεμήσαμε.
- Χμμ... Κάνουμε ότι και την προηγούμενη φορά, και μετά βλέπουμε; ρωτησα, πιο πολύ τον εαυτό μου, σκευτικός.
Ο Ρέιβεν συμφώνησε και ξεκινήσαμε. Ακούμπησα με τα χέρια μου το πανί και αφού συγκεντρώθηκα στον σκοπό μου, άφησα την ενέργεια να ρέει μέσα απο το χέρι μου, στον κύκλο. Ο Ρέιβεν έκανε κάτι ανάλογο, ακουμπώντας και αυτός το πανί που είχε ζωγραφισμένο πάνω τον κύκλο.
Μετά απο μερικά λεπτά σηκώσαμε τα μάτια μας απο τον κύκλο και κοιταχτήκαμε.
- Γέμησε, ακριβώς όπως την προηγούμενη φορά, έτσι;
Ο Ρέιβεν συμφώνησε και ρώτησε τί θα μπορούσαμε να κάνουμε τώρα.
- Συζήτησα περι του θέματος με την Ίριδα. Αυτή, όταν δίνει ενέργεια σε υλικά με σύμβολα πάνω, την οραματίζεται να ρέει και να πηγαίνει πάνω στο σύμβολο, φωτίζοντας τις γραμμές του. Έτσι το ενεργοποιεί αυτή.
- Άρα προτίνεις να κάνουμε κάτι τέτοιο; ρώτησε ο Ρέιβεν σκευτικός, ξύνοντας τα γένια του.
- Περίπου. Με ξέρεις αρκετά καλά, και ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσα μία μέθοδο αν δεν την προσάρμοζα στις ανάγκες μου. Αυτό που σκευτόμουν εγώ ήταν κάτι του στύλ, η ενέργεια φωτίζει το σύμβολο, πηγαίνει προς τα πάνω, αλλά δέν φεύγει απο την θέση της.
Συμφώνησε, και προχωρήσαμε. Μετά απο λίγο, βλέποντας οτι δέν έχει αποτέλεσμα, σταματήσαμε και ξανααρχίσαμε την συζήτηση.

Δέν είχαμε δοκιμάσει για λίγη ωρα τίποτα, απλά συζητούσαμε πιθανές μεθόδους. Μέχρι που γύρισα αφηριμένα την προσοχή μου στην ενέργεια του κύκλου.
Κάτι ένοιωθα.
- Ρέιβεν, το νοιώθεις;
- ... Είναι σαν κάποια παρουσία να υπάρχει μέσα στον κύκλο.
Συμφωνίσαμε και βαλθήκαμε να ξαναδίνουμε ενέργεια στον κύκλο. Η παρουσία μεγάλωνε, αλλά όχι αρκετά, απ' ότι φάνηκε. Αλλά ήταν τόσο έντονη όσο είναι και σε κάποιον η παρουσία του δαιμονίου κάποιου άλλου, δηλαδή πολύ. Ακόμα και κάποιος που δέν θα ήταν εξασκημένος, θα το ένοιωθε.

Η παροχή ενέργειας δέν φαινόταν να φέρνει κάποιο αποτέλεσμα, και επίσης εγώ δεν είχα άλλη ενέργεια, αναγκαζόμουν να δανείζομαι και να χρησιμοποιώ αυτή του περιβάλλοντος.
- Δέν μεγαλώνει πια, κατέλυξε σωστά ο Ρέιβεν.
Συμφώνησα, αλλά ρώτησα σκευτικός τί άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Μετά απο λίγη σκέψη πρότεινα τον καθρέπτη.

Ο καθρέπτης αυτός έχει μία κάποια ιστορία για εμάς, και συνδέεται με πολλές εμπειρίες μας. Αλλά η ιστορία αυτού του αντικειμένου μας δεν είναι επι του παρόντως.

Ο Ρέιβεν το σκεύτηκε για λίγο.
- Είναι παρακυνδινευμένο, δέν ξέρουμε τί άλλο μπορεί να έρθει.
Συμφώνησα και συνέχισα να σκεύτομαι.
Μετά απο λίγο, όταν ξαναέστρεψα την προσοχή μου στην παρουσία, την ένοιωθα πιό αδύναμη, οπότε πρότεινα να το διακόψουμε για σήμερα.
Αυτή η παρουσία έφηγε, αλλά όχι για πάντα.

Θα ξαναερχόταν, όταν έπρεπε.