Έβλεπα τον κύκλο...
Μπροστά μου, ζωγραφισμένος πάνω σε ένα σκούρο μπλέ πανί, βρησκόταν ο κύκλος επίκλησης. Σήκωσα ελαφρά το κεφάλι μου για να αντικρήσω τους... συνεργάτες μου. Ίσια μπροστά μου, στην ανατολική πλευρά του δωματίου μου, βρησκόταν ο Ρέιβεν, ο άγγελος-ιερέας. Ή μάλλον, ο άνθρωπος με ψυχή αγγέλου που ήθελε να γίνει μάγος-ιερέας... Στα αριστερά μου, στην βόρια πλευρά του δωματίου και δίπλα στο κρεβάτι με το σηδερένιο σκελετό βρησκόταν ο Τζακ. Αυτός ήταν άνθρωπος, ψυχή τε και σώματι, σαν εμένα. Μόνο που αυτός, σε αντίθεση με εμενα, προτιμούσε την μαγεία του αίματος, της ζωής. Ή, για να το θέσω καλύτερα, θα ήθελε να προτιμήσει.
Εγώ καθόμουν στα δεξιά του, στην νότια πλευρά του δωματίου μου. Ήμουν καθησμένος στο πάτωμα με σταυρωμένα τα πόδια, μιάς και ποτέ δεν κατάφερα την στάση του λωτού...
Είχαν και οι δύο τα μάτια τους κλειστά, συγγεντρωμένοι στον σκοπό μας.
Τον σκοπό μας... Ποιός ήταν, πάλι;... Όλο αφαιρούμαι... Και να φανταστείς οτι εγώ ειμαι αυτός που το οργάνωσε όλο αυτό, αυτός που έκανε τα σχέδια, αυτός που έχει το μεγαλύτερο κόλλημα με αυτό το σχέδιο...
Λοιπόν, τι ακριβώς κάναμε;.. Ά, ναι! Τον Ιγνάτιο. Θέλαμε να φερουμε τον Ιγνάτιο, ως αυτός υπάρχει μέσα στην Ύπαρξη, σε κατάσταση ημι-ύπαρξης, για να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις μας... Πώς θα το πετηχέναμε αυτό; Οι πληροφορίες που θέλαμε απο αυτόν αφορούσαν την μέθοδο της Μαγείας... Άρα δέν ξέραμε πώς να κάνουμε ξόρκια... Έπρεπε να χρησιμοποιούσαμε μία μέθοδο... μη-μαγική. Άρα τί θα κάναμε;
Απλό. Ίσως περισσότερο απλό απ' ότι φαντάζεσαι. Θα μεταφέραμε ενέργεια (αυτό ξέραμε να το κάνουμε) σε ένα σύμβολο που ουσιαστικά σημαίνει "Να έρθει τωρα εδώ ο Ιγνάτιος γύρω μας σε κατάσταση ημι-ύπαρξης".
Άρα, Μάριε, συγγεντρώσου! Ενέργεια... Στον κύκλο...
Κοίταξα τον Τζάκ και τον Ρέιβεν.
- Δέν έχει έννοια να δύνουμε άλλη ενέργεια, έτσι; ειπα.
- Χμμ... Πράγματι, απάντησε ο Ρέιβεν μετα από μερικά δευτερόλεπτα σκέψης.
- Μοιάζει να έχουμε φτάσει το όριο της ενέργειας που μπορεί να συγγρατήσει ο κύκλος μας.
Ο Τζάκ με κοίταξε και είπε
- Γιατί τότε δεν έχει έρθει ο Ιγνάτιος;
Κανείς δεν απάντησε. Προσπάθησα με τις ομιχλιασμένες αισθήσεις μου να αφουγκραστώ την Ύπαρξη.
- Η ενέργεια δεν μοιάζει... ενεργοποιημένη, είπα μετά απο λίγο.
Καί οι δύο κάνανε ότι και εγώ, ο καθένας με τον τρόπο του για ελάχιστο χρόνο πρίν συμφωνίσουν.
- Τί θα μπορούσαμε να κάναμε για να ενεργοποιηθεί; πρόσθεσε ο Τζάκ με σκεπτικό τόνο.
Ο Ρέιβεν έξυσε τα γένια του, όπως κάνει οταν σκεύτεται. Ο Τζάκ φάνηκε επίσης να χάνεται. Ανάλυσα και εγώ την κατάσταση. Πώς, μα το αρχέγονο Χάος, θα ενεργοποιήσουμε τον κύκλο;
Μετά απο μερικές, ψιλοτυχαίες, δοκιμές ενεργοποίησης, αποφασίσαμε να διακόψουμε. Άλλωστε εκείνη ήταν η πρώτη μας δοκιμή...
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2007
Η Μαγεία, Μέρος Πρώτο: Η Πρώτη Δοκιμή
Γραμμένο απο τόν Quetzalcoatl σε χρονικές συντεταγμένες 9/10/2007 03:39:00 μ.μ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου